Sytuacja jest analogiczna do przypadku, gdy oszczędzający bezpośrednio pożyczają gotówkę dłużnikom (np.: poprzez zakup obligacji). Również w tym przypadku całkowita suma zakupionych zadłużenia jest mniejsza lub równa sumie oszczędności. W takim przypadku ryzyko niewypłacalności dłużnika ponosi oszczędzający (pożyczkodawca). Jednak pośrednictwo banku jest wygodne również z innych powodów - banki są w stanie zamieniać krótkookresowe oszczędności na długookresowe kredyty.

W zależności od podjętych przez jednostkę działań można wyróżnić;

* sankcje prawne - gdy jednostka narusza normy prawne lub gdy wykonała określony przepis prawny pozwalający jej uzyskać nagrodę
* sankcje towarzyskie - sankcje stosowane nieformalnie w zbiorowościach o charakterze wspólnoty w przypadku realizacji bądź łamania norm i wartości przyjętych w zwyczajach
* sankcje moralne - doznawane przez jednostkę w postaci poczucia winy, w momencie uświadomienia sobie rozbieżności między własnym postępowaniem, a przyjętymi normami społecznymi zinternalizowanymi w niej w postaci sumienia (normami moralnymi).

* hipotezy, w której wyznacza się adresata normy i okoliczności, w których jest on obowiązany zachować się zgodnie z dyspozycją normy;
* dyspozycji, w której wyznacza się nakaz lub zakaz określonego zachowania;
* sankcji, w której wyznacza się dolegliwość, jaka grozi adresatowi normy w razie naruszenia jej dyspozycji.

Koncepcja trójczłonowej budowy normy prawnej opiera się na przyjmowanym przez niektóre odmiany pozytywistycznej teorii prawa założeniu o tym, że norma prawna ze swej natury musi być zagwarantowana przymusem państwowym i że musi to znaleźć wyraz w jej syntaktycznej strukturze. Wyrażone w tekście prawnym nakazy lub zakazy, których naruszenie nie zostało zagrożone sankcją (leges imperfectae), na gruncie takiego założenia nie mogą być uznane za kompletne normy prawne i ze względu na niemożność skutecznego ich egzekwowania są raczej bliższe niewiążącym hasłom politycznym.